(43)بسم رب النور..وحسین (ع) آرام جان ماست:شراب باتو حلالست و آب بی تو حرام

سفرنامة كربلاي   ۱۱

دلم به عشق گرفتار و جان به مهر گرو     درآمد از درم آن دلفريب ِ جانْ آرام

سلامً علي نورالنور(آرام جانمان حسينست به نمايندگي از تمام حضرات معصومين عليهم السلام)

به هيچ شهر نباشد چنين شكر كه تويي             

                                        كه طوطيان ِ چو سعدي درآوري به كلام

سرم هنوز چنان مست بوي آن نفس است

                                             كه بوي عنبروگل ره نميبرد به مشام

 

وقتي دل به حضرات عليهم الصلوه والسلام سپردي چون مشتاق تو بوده شروع مي كنندبه حل و

 فصل امورت«او» را بخواه و مشكلاتت را با او در ميان بگذار خواهي ديد كه شياطين جن و

 انس كه تا كنون راحت به خلوتت وارد مي شد ند ، ممنوع الورود ميشن چونكه حق وارد ميشه

 باطل مجبور به خروج ميشود!!! پس تا حالامريض بوديم كه راهشاه بدلمان نميداديم؟

 

     در آبگينه اش آبي كه گرقياس كني

              درآبگینه اش آبی که گر قیاس کنی

    درآبگینه اش آبی که گر قیاس کنی 

                                      نداني آب كدامست و آبگينه كدام؟

                                    ندانی آب کدامست و آبگینه کدام؟!

                                 ندانی آب کدامست و آبگینه کدام؟!؟

    چو بلبل سحري برگرفت نوبت بام

                                     زتوبه خانة   تنها يي آمدم بر بام !

آيا تا حالا كسي را ديديم كه به ضررخودش اقدام كند و عمداً به اين كار ادامه هم بدهد!؟

 وقتي ميبينيم به اون نازنينها وصل ميشيم خودمونم راحتيم پس چه كاريه كه اينجوري كاسه

 و كوزة خلقتو بر سر ِخودمون خراب مي كنيم و ازونچه واسة ما بر بهتر شدن امور مون

 مهيا شده (از جمله فطرتمون) فراركرديم و خداي نكرده داريم ادامه هم ميديم هر چي دير تر

 بشه آشتي كردن با خودمون سخت تر ميشه قلبمونم قسي تر و سفت تر ميشه و برگشتنشم

كار ِحضرت ِفيله !؟

 وقتي اذن گرفتيم از حضرت ابوالفضل(ع) كه تشگي روحي خود را با ايثاردر راه اهل بيتي

كه« خاندان نور» ند تا از تاريكي جهل و تشنگي بيرونآورده نجاتمان دهند حالا اونام مبينن كه

خودتواهل نجات مي خواي در آغوشت مي گيرن بسم ا..به آغوش خودِ الهيمون خوش اومديم:

   من آن نيم كه حلال از حرام نشناسم 

                             شراب باتو حلالست و آب بي تو حرام

شراب باتو حلالست و آب بی توحرام

                           ..شراب باتو حلالست و آب بی تو حرام

بيار ساقي درياي مشرق و مغرب 

                                     كه دير مست شودهر كه مي خورد به دوام

(42)ربنا لا تواخذنا ان نسینا او اخطآنا: چشم ما بازیچه هرروی آتشناک نیست

سفرنامة    كربلاي۱۰

 

غنچه تصویر از مستی گریبان پاره کرد

 

                               تا دل افسرده مارا که در جوش آورد؟

 

............حتي تصويریه گل و كه مي بينيم چطوری مارو مشغول و مشعوف خودش ميكنه؟؟!

......... ما كه آدميم وقراره که فرشته هارا جابذاريم!!! كه اونا به همين خاطرآدم(ع) جدِّ مارا

 سجده كردن !؟..........آيا ما ازاون تصوير كه مارو دنبال خودش ميكشونه كمتريم؟!!!!!

.......چطور خودمونو به جاي اول  برسونيم ؟آياازاون موج كمتريم كه خودشو به آب و آتیش

 ميزنه وبه ساحل ميكوبه تا اصل خودشو پيدا كنه ؟؟؟؟!!!!و درآغوش بكشه!!!؟؟

... مارو كه اصلمونوبه صورت فطرت ونفخة الهي ،همرامون كردن ، لابدواسه اينكه نيازي

به  گشتن نباشه و فرصتاشوصرف امور مهمتر كنيم؟

 

                         موج اگر گاهي به ساحل مي گشايد خويش را

 

                              ميكشد ميدان كه دريا را درآغوش آورد

...وقتي دست داد كه به پابوس برويم يعني مسئوليت بيشترنه اينكه به ديگراني كه نشده امتيازي هست؟!!!

آيا دل ِافسردة مارا قرارست  اين پابوسي به وجد آورد وبه اصلش باز گرداند؟؟!!

    ديده چون تا ب ِ  صفاي آن بنا گوش آورد؟!  

                                                شبنمي چون خرمن گل رادرآغوش آورد؟!

 

ولي وقتي مهمان آستانشان شديم  هرچه خواستيم مهيا شد هنوز در آستانه منتظر اذن دخول بوديم كه آرزوي اولي اجابت شد كه يكي پيداشدوبرايمان باهمان سوزي كه دلمانرا آب كند وبه پاي مولايمان بريزد .راهنما مي گفت:آقادرنينواي آنروز زمينهارا خريدند كه در زمين ديگران دفنشان نكنند و دوم اينكه  تاقيام قيامت از زوارشان اقلا سه روز پذيرايي كنند و اين وعده تخلف بردار نيست  وما بايد آنجا كه ميرويم وسرسفرة مولا   چند روزي  تغذيه ميشويم تطهير شده ايم  ديگر در برگشتكارهاي سابق را تكرار نكنيم كه روزاز نو روزي ازنو ممكنست است دعوت وآن اجابت ديگرتكرارنشود.؟!!:

 

     چشم ما بازيچة هرروي آتشناك نيست  

                                          ديگ دريا را نگر ، خورشيد درجوش آورد

 

......اينجا پروانه ها بي بال وپرند و شانه هاي قفس تحمل ناله هاي بلبل را ندارند؟!!!

......اينجا اشاره ها معني سبزسكوت  را چه  عالي متعالي كرده اند؟!

......و پيام سرخ عشق را چه صادقانه به معرفت حالي كرده اند

(41)يا ذالجلال والاكرام :الهي اتمم لنانورنا واغفرلناذنوبناانك انت الوهاب بادة ناب ِازل

سفرنامة كربلاي ۹ « خم وحدت» الهی هب لي كمال الانقطاع اليك(مناجات شعبانيه)

 

الهي لا تكلني الي نفسي طرفه عين ابدا....نور محبت چو تافت برئل و بر جان تو     

 وقتي روبروي حرم بزرگترين محرم حرم حسنيني عليهم السلام  ايستادي تا اجازه بگيري به زيارت مولايش بشتابي   ، ميبيني قرار اينجا ي كرة خاك ، معني نداره پس قرار گرفتن ميسر خيلي هانيست چون اينجور موقع ها تنها سلاح آدمي گرية اوست (سخت ترين ناراحتي هاي غير جسميرا باگريه دوا مي كنند) اونجا س که اجازه هم از برادر گرفته باشي  : روت نميشه به اين آسوني ها وارد بشي و زيارت كني و حاجت بخواهي و برگردي از اول سفر اين شعرآقاي معلم تو ذهنم مي جوشيد : « تاوان اين خون تا قيامت ماند بر ما» مگه آقا واسه آدم شدن ما و نزديك كردن ما به درگاه الهي و به اصطلاح امروزي ها پارتي بازي نكردن و خودشونو سپر بلاي ما كردند تا ما بفهميم چرا اومديم به اين عالم و در معرض اينهمه بلا قرار مي گيريم بلا همون ابتلاست و اونم بي اختياريش اصلا صواب كه ندارد هيچي عقاب هم داره چونكه آدمو برا اينكه« بلهم اضل» نشه اختياربهش دادن پس:      

  سلسلة فكر رادرره   دانش بكش  تا برسي منزلي كان نبود محرمش

 

مگه جناب حر فرماندة اونطرف نبود يعني  بخيال  اونا به آرزوي زمينيها رسيده بود چطور شداومد روبروي  «ثقل اصغر » زمانش زانو زد تا معرفت را خجل از اختيارِ آدم كند

 

چونكه بدانجا رسي ، بادة عرفان بنوش         

                                 پس زپي معرفت ذوق محبت بچش

نور محبت چو تافت بر دل و برجان تو         

                                     بادة ناب ازل از خم وحدت بكش

 

درره  ِ عشق ِ حييبِ   تا بتواني بكش        محنت اگر رو دهد تا بتواني بكوش

حالا تو اون آيه كريمه كه بالا اومده خدا يادمون ميده از من نور ِ خودتونو اوني رو كه لياقتشو دارين

 و با تلاش به كف مختارو با كفايت خودتون آوردينش ، ازم بخواين به قول « مولانا »: عقل گويد:

شش جهت حد است و بيرون راه نيست   ؟!    عشق گويد : راه هست !!؟؟ رفته ام من بارها  

 

شاد بزي، عنقريب وارهي از چارو نه   كام بگير از حبيب خارج ازين پنج و شش

40) شاهد بازاری :!؟

سفرنامة كربلاي ۸

 

حكم ازلي :

   تافكندم بارِخلق ازدوش افتادم ز پاي   

                                           كشتي ما درگرانباري سبكرفتاربود

  تافكندم بارِخلق ازدوش افتادم ز پاي   

                                           كشتي ما درگرانباري سبكرفتاربود

 تــا نيفتادم نديدم كعبــــــة مقصود را

                                  در ميان ما همين استادگي ديوار بود

  سرو در قيد رعونت ماند از آزادگي

                                عجب مارا گوشمال بندگي در كار بود

تعجب نكنيد كه سفرنامه و اين حرفا؟! شايد بايد اين مطلبواولا مي آورديم چون شالودة كربلا

 همون نكتة اوله كه توبيت اول اومده!!... وقتي همه ،هركسي فكر خودش باشه ساية بي فكري و

 بي تفاوتي مث طاعون همه جارو مي گيره كه ساواكيا همون كارو ميخواستن بكنن ؟!!

چقد قشنگ ميگه حلال باشه شيري كه خورده گويندش:« تا وقتي بار مردمو تو كشتي حياتمون

مي كشيديم روی درياي پر تلاطم اون باوقار تر و مطمئن تر حركت مي كرديم»......

كه همون درس....« مادرشون (سلام ال...عليها)س كه بارها به بچه هاشون مي گفتن:

 اول همسايه بعد خودمونو بايد در نظر داشته باشيم مرحلة بعدي خوديابي تو اين ابيات اينه كه

 وقتي حجت مقبول واقع ميشه كه از لقمة خودت هرچه حلالم باشه.... زكاتشوکه داده باشي

 يعني وقتي سير ميشي و لقمت به دلت ....مي چسبه كه پلودستيتم سيرش كني ؟؟؟!!

حضرتش(ع) بهمين خاطر حجشونو نيمه گذاشتنو به سمت.....كربلا رفتن كه اين حكم ازلي

 را كه پايه اصلي خود سازي و متعالي و عالي شدنه كه مولامون عملا بهمون ياددادن .....

بايد تا حالا ديگه بعد از سروش انقلاب اسلامی به طورهمه سویه اين مطلب به گوشمون

 خورده باشه كه :

پردة گوش ِ اجابت ، شبنم از سيماب داشت 

                                                بلبلِ ِ بي طالع ِ ما تا درين گلزار بود

 

شب كه بي روي تو در پيمانه مي مي ريختم   

                                                     خندة مينا بگوشم ، نالة بيمار بود

گفتم ارگردون گشايد كارمن شد بسته تر

                                           آنكه روشنگر تصور كردمش زنگار بود

تا نيفتادم نديدم كعبة مقصود را          در ميان ما همين استادگي ديوار بود

سرو در قيد رعونت ماند از آزادگي عجب مارا گوشمال بندگي در كار بود

شب كه بي روي تو در پيمانه مي مي ريختم    

                                                     خندة مينا بگوشم ، نالة بيمار بود

گفتم ارگردون گشايد كارمن شد بسته تر  

                                           آنكه روشنگر تصور كردمش زنگار بود

39))رب اغث یا غیاث المستغیثین ویا باب الحوائج:

 

با قامت  خم حلقه بگوش دردل باش

       با قامت خم حلقه بگوش در دل باش   

باقامت خم حلقه بگوش در دل باش

   در بحر کمان روی مگردان زنشانه

            در بحر کمان روی مگردان زنشانه

   در بحر کمان روی مگردان زنشانه

میبود اگر با دل صدچاک چه می شد؟

              ربطی که سرزلف ترا هست نشانه؟!!

صائب نکشی تابه گریبان سر خود را         هرگز نبری گوی سعادت زمیانه

پراز اشاره های آفتابی تا آسمان برای ابرهای بارانی دست تکان دادیم!!

پراز لاله های داغداربه اشارتی سر به کوی محبوب نهادیم وآفتابی ماندیم!؟

پراز ترانه های بارانی نگاهی را که از جنون دم میزد..واز «خود بیخود»......

 از تاریکی ها بیرون زدیم....از اول هم میخواستیم پس ازآنهمه شبهای

....... طولانی به نگاهی بیاویزیم که از حضوری سپید دم میزد ؟!

و..... ازآفتابی روشن سربر میآورد!!؟؟وعمداْتاصبح از کاروان جاماندیم!!؟؟

 این شوخی با آفتابی که سالهاست با ما آشناست وغروبی ......

که مدتهاست درون اقیانوس مخفی شده لطف دیگری دارد !!؟؟

می خواستیم از شروع هرچه دارد گرفته باشیم که با قنوتی سبز و بارانی

 در هم آویزیم ....بلکه سجودی آفتابی دست دهد!؟؟!!

میلاد حضرت کاظم اهل بیت باب الحوائج علیهم آلاف التحیه والثناء رابه محبین ایشان تبریک می گوییم

38) بسم رب الشهدا’ والصدیقین: کار گلاب:

سفرنامة كربلاي ۷

 

پيش ازينت بيش ازين انديشة عشاق بود 

  

                           مهرورزي تو باما  شهرة آفاق بود

 

به جاي متهم كردن اين و  آن ،بیاییم سرمنشأ همة مشكلات را خودمان بدانيم!؟

 كه حتي اگر مقصرم پيدابشه؟؟!!بازم برنده مائيم كه از خودمان شروع كرديم !

 مثبت و منفي فرقی نمی کنه!! اسباب   آماده و در دسترسي را براي وصول و

 ايصال  به معشوق يافته ايم و همان شده كه قرآن هم فرموده:

 « تا ازخودتون شروع نكنيد و خودتونو  به روز نكنيد 

... خداهم به شما كمك نميكنه واوضاعو احوالو تغيير نميده»این یه اصله روانشناسیه

بارها به اين نكته رسيده ايم كه بهتره براي تغيير اوضاع از اونچه خودمون داريم شروع کنیم!

چونکه هیچکی مث خودمون خواسته های مارو نمیشناسه؟؟!!

 آخر سرم به كسي بدهي نداری!!؟؟ اينجوري به حضراتم كه متوسل مي شيم!!؟

 با همة عنايت و لطفی كه بما دارن و كارا در حضورشون آسون و مث موم نرمی میشه!؟

 اعتقاد به عنايتشون مث کنکور ه برای ورود به دانشگاه ولی شروع خوبيو وعده ميدهد:

                       ياد باد آن صحبت شبهاكه با نوشين لبان    

                                        بحث سر عشق و ذكر حلقة عشاق بود

                       پيش ازين كاين سقف ، سرو ِ طاق ِمينا بركشند

                                                     منظرچشم مرا ابروي جانان طاق بود

وعده هاي خداوندي از ازل تا ابد تغييرو تخلفي پيدا نميكنه كه اون وجود« باري» در كمين

.....بنده هاي مخلصيه  كه خودشونو پیدا کردن که در واقع خداشونو !و دو باره به او برگشتن:

                  ساية معشوق اگر افتاد بر عاشق چه شد 

 

                                    ما به او محتاج بوديم او به ما مشتاق بود

 

...بياييم یه امروزو با خودمون ، آشتي كنيم و خدا را تنها يارو ياوري بدونیم كه از رگ گردن

..... به ما نزديكتره واگه او نخواد همراهمونم!  كار نمي كند:

 

       از در صبح ازل تا آخر شام ابد    دوستي و مهر بر   يك عهد و يك ميثاق بود

 

...تو اين سفر بارها به چشم خودم ديدم كه كافيه به يادشون بيفتي حتي اگه چند ثانيم باشه اونوقته كه حضورشونو با قدرت تمام حس ميكني و در كنارشون پي به قدرتهاي خودت ميبري كه تا حالا فراموششون كرده بودي:

حسن مهرويان ِ مجلس گرچه دل ميبرد و دين   

                            بحث ما در لطف طبع و خوبي اخلاق بود

اين حرفو جناب « حافظ » داره ميگه  كه با توكل به خدا و توسل به معصوم الگو و مدل متعالي خلقت و بقيت اللهي است كه كار بازگشت مارو پيش ميبره والا با يه كم تعلل مارو به حال خودمون ميذارن

........كه ممكنه ديگه هيچوقت يادمون نياد كه برا چي اومديم رو كرة خاك و خيال مي كنيم كه واسه خورو خواب « بلهم اضل» او مده بوديم  :

                   بردر شاهم گدايي نكته اي در كار كرد

                                        گفت برهر خوان كه بنشستم خدا رزّاق بود

رشتة تسبيح اگر بگسست معذورم بدار         دستم اندر دامن ساقي سيمين ساق بود

در شب قدر،ار صبوحي كرده ام عيبم مكن      

                                           سرخوش آمد يا رو جامي بر كنار طاق بود

شعر حافظ در زبان آدم اندر باغ خلد          

                                 دفتر نسرين و گل را زينت اوراق بود

 

 بسم رب الشهدا’ والصدیقین: کار گلاب:یاد باد آن صحبت شبهاکه بانوشین لبان بحث سر عشق و ذکر حلقه عشاق بود

 

37) رب ارنی الطلعه الرشیده:پرتو خورشید را آئینه در وجد آورد

 

      شوق در هر دل که باشد مطربی در کار نیست

بی نی و دف می کند گردون مینا فام رقص

پیش عاقل در بلا بودن به ازبیم بلاست

مرغ زیرک می کند در حلقه های دام رقص

تارگ خامی بود در باده ننشیند زجوش

می کنند از نارسایی صوفیان خام رقص

رقص مارا نیست چون دور فلک آخر شدن

وقت خوش مطرب چو گردون نیست بی انجام رقص

درطریق عشق بیتابی بود باد مراد

دادکف را بر کران زین بحر خون آشام رقص

ذره را نظاره خورشید در رقص آورد

آتشین روئی چو باشد نیست بی هنگام رقص

پای کوبان می رود سیلاب صائب تا محیط هر که را شوقی است در سر می کند هر گام رقص

36)رب اللهم لبس العزه بالوقار: یا سرورالعارفین:شوق در هر دل که باشد مطربی در کار نیست

سفرنامة كربلاي ۶

 

      حيرتكده اي گشت سراپاي وجودم 

        

                             هر ذرّه جداچشم و دلي سوي تو دارد

 

اگه آدمي دلش به حال خودش سوخته باشد و به خودش رحم كندمنتظر يافتن راهي به خودِعاليش ميشود!

ولي  آنكه ميبيند و راه درست را انتخاب نميكند ديگر در صف كساني قرارنميگيرد  كه ميخواهدعالي شود

عالي شدن  الگو ميخواهد وموبه مو اجراوعمل به آنچه پيرومراد مي گويدو ميكندمتعالي شدن رادرآغوش ميكشد!آنكه ميگويد آدمي بايد خودش قرآن را بخواندوبفهمد وعمل كند و شفاعت ووساطت را خرافه ميداند

اول اشتباهش اينستكه خود را نشناخته چون براي كوچكترين و پيش پاافتاده ترين مطالب مالي و مادي به زيد

وعمرو، بارها آويخته و آنرا هم حق و خود را محق ميشماردولي به آخرتش كه ميرسد توسل و توكل را منفي ميداند. اين آدم معلوم ميشود  كه هنوزنسوخته ونجوشيده تا ناخالصي هايش جدا شودبه اضافة اينكه بهترين شفاعت ها توبه است وهردوبه توكل و اجازة خدا نياز دارد بهتر نيست چيزي را كه نميدانيم و نشناخته ايم

نگوييم نيست اقرارپيش نفسمان به ندانستن كنيم نه نبودنش!؟اين خيلي بي انصافي در حق خودمانست كه موقع انتخاب دنبال شهواتمان برويم و موقع حسابجويي اعتراض كنيم الگوي خوبي نداشته ايم؟!

      قدم به قدم راه كربلا اين مطلب را يادآوري مي كندكه چرا داري ميري زيارت اولش سوختي كه راه افتادي بيایی سوخته هارا زيارت كني اگر تمام راه به خريد و سوغاتي فكر كردي كه هيچ!ولي اگر همونم براي رضاي خدا انجام بدي بازم برنده اي! شب تاسوعا به حاضرين پيشنهاد شد اگر وامي داريدو مثلا مهريه همسر بر گردن شماست از تاريكي شب استفاده كرده برويدچون فردادرين بيابان مقروض درگاه الهي آزاده نيست تا متعالي كه ميشود به شهادت برسد! سعي كنيم اگر امسال را به ما اجازة رشد وحيات معقول  داده اند با رحم به خودمان ازراهي برويم كه انبيا و اوصياء (ع) رفته اند گرچه با آمال ما يكي نباشد...

....و آنكه مارا به انتظار ظهورش تشويق كرده اند بقيه ال...است به اين واژه بينديشيم مارا به خيلي چيزها مي رساند لذتي در ترك شهواتست كه در عمل به آن هرگز نيست:

         اگر لذت ترك لذت بداني                     

                                      دگر لذت درك آنرا نخواهي

هر عاشق بيچاره كه در بند بلا نيست                        آشفتگي از نكْهت گيسوي تو دارد

گه سوزي و گه داغ نهي گاه گدازي

چون «فيض» نباشد، زهم اجزاي وجودش                  هر ذره جدا عزم سر كوي تو دارد

35) بنام خدایی که سرسلسله عشاق جهان حضرت محمد(ص)و پیروان عاشقش را آفرید

 

سوختم تا ره درآن زلف معنبر یافتم  

                     خشک چون سوزن شدم کان رشته را سر یافتم

میتوانم از نگاهی ذره را خورشیدکرد   

                          فیض این صبح بناگوشی که من در یافتم

زان به گرد دهر چون پرگار می گردم که من      

                           از سویدای دل خود کعبه را در یافتم

سایهء ارباب دولت شمع راه ظلمتست    

                              آب حیوان را به اقبال سکندر یافتم

رخنهء گفتــــــار برمن زندگی را تلخ کرد   

                          تاشدم خاموش خود را تنگ شکّر یافتم

به که بردارم زلب مهر خموش شکوه را    

                       من که « صائب» دست در دامان شکّر یافتم

 

34) رب حسبی و نعم الوکیل نعم المولی و نعم النصیر

سفرنامة كربلاي ۵ 

 

پير دردي كش ما گرچه ندارد زروزور

        

   خوش عطا بخش و خطا پوش خدايي دارد

 

يه جورايي اينگار وقتي دنباله رو يه آدم امتحان پس دادة شير پاك خورده ای شدي ديگه پشتت به

كوه ابوقبيسه وبقية كاراروهم خودشون رديف و جور ميکنن وحافظ  عليه الرحمه يه جای ديگم

فرمود كه: پير ما هر چه كند عين طريقت باشد .انتخاب پيرمونم هيچوقت اجباري نبوده چون

برايه ورزش ساده كه شايد هيچ ربطي به آخرت آدما پيدا نكنه اينهمه دقت و وسواس به خرج

ميديم و اينكه به خودمون واگذار كردن واسه اينه كه به خودمون بيشتر از حق ديگران توجه

ميكنيم و مو رو از ماست مي كشيم ؟بهمين خاطرداوري خودمونم به خودمون ميسپارن ، خود

الهيمون هرگز به خودش دروغ نميگه و خيانت نميكنه كه اونو تف سر بالا ميدونه كه بالاخره

توصورت خودش ميفته، پس حتما وقت انتخاب پيرو مرادلااقل به خودش  رحم ميكنه(!) دنباله

روكسي كه ميدونه يه خط به صفحة اعمالش باشه ، نميشه ؟؟!! يعني راستشوبخواين امام يعني

كسي كه قبلا ازش هيچ تاريكي و بي مروتي نديده باشي چه برسه به آقايي(ع) كة دارو ندارشو

برد اونجا وسط بيابوناي نينوا تو طبق اخلاص يعني مااينيم تودوستيامون هيچ شائبه اي نيست

ما نبايد كسي رو انتخاب كنيم كه نميشناسيمش يك ، از يه سمت ديگم  كسي ديگم ازش خوب

نميگه ، روزگار خودمونو نيگا نكنيم كه بخاطر منافع همه جور صحنه سازي و دروغم ميگيم!

 

پس اينكه مقصود تويي كعبه و بتخانه بهانه است و كربلارفتنت بهانه بود كربلا درون خانه بود

اگه ميري پابوس كلي رقيق تر از سابقت ميشي كه هيچ چيز ديگه اينجوري نميسازدت پس چرا

معطلي ؟ مگه نميخواي يه جورايي خودتو باانتخاب مولات به رشد و كمال نزديك كني هيچكس

مث خودت اين مهم رو نميشناسه و خيانتم نميكنه : 

 محترم دار دلم كاين مگس قند پرست

                                                                تا هوا خواه  ِ تو شد فر‍‍ً همايي دارد

      از عدالت نبود دور ، گرش پرسد حال

                                                                 پادشاهي كه به همسايه گدايي دارد

دردعاهامون ازون پادشاه خوبان كه هر چه خوبان ِعالم همه دارند.....

........... تو تنها داري پس يكه و تنها تو خودت مولايم باش حسبي يا مولاي كه مقام بقيه اللهي

آفريدگاري رو داري كه يادمون داده بهش بگيم برامون خودش تنهايي بسه : و هو حسبي

          حسبي ال... نعم الوكيل ، نعم المولي و نعم النصير ، كجاي عالم ميتوني يه همچي مولايي

پيدا كني خودمون مردم روزگارمونو مي بينيم كلاس ميذارن شهريم ميگيرن دو لپ دولپم ميخورن

اونوخ (!)تو ياددادن ، اينقدر طفره ميرنو طاقچه بالا ميذارن كه آدمو جون به سر مي كنن ! حتما

 اين قضيه كه يكي پيدا ميشه خالصا مخلصا كاري رو انجام ميده معيار  خوبيه:

 چه نغز گفت آن بت تر سا بچة  باده پرست    

   شادي  ِ روي كسي خور كه صفايي دارد

شاهد : هر آنكه جانب اهل خدا نگه دارد        خداش در همه حال از بلا نگه دارد

اينكه دنبال بهترينا ميگردي حقققته!!؟ ولي وقتي يه خوبيرو خدا بهت دادش ديگه ادا در نيارلااقل

به خودت رحم كن: خسروا حافظ در گاه نشين فاتحه خواند 

 

  وززبان تو تمناي دعايي دارد

كربلا وقتي راهنما ي شيعة عراقي اعمال مسجد كوفه رو با ذكر حديث مي گفت تو دلم فكر ميكردم

اگه اونا حافظ مارو داشتن چه ميكردنو چه جوری حلوا حلوا میکردنورو سرشون میذاشتن كه تازه

 يه قلمشه مي بينين كه بعضيا رومیخوان مال خودشون نشون بدن چه تقلايي مي كنن؟!!والسلام