17 ربیع مبارک

من و ما ی غافلی

              ۲۹۳  ستارهء صبح  ..من و ما و غافلی

داغ می بالد  که دل  خلوتگه جمعیت است      ناله  می نالد  که اینجا جای  آسایش کجاست

رهروان، تمهید  پروازی  که می آید اجل      دود ها   از خود برون تازی  که آتش  در قفاست

بیدل از  نیرنگ اسباب  من و ما  غافلی           اینکه  صبح  زندگی  فهمیده ای  روز جزاست

غريق عشق ...22بهمن مبارک

 

     در بحر غم عشق غريق است  دل  ِ فيض      

                                        ايكاش  زساحل   خبري  داشته باشد

        

 

ادامه نوشته

ماه ربیع و بهار آزادگانست

 

                آغاز ماه ربیع بر همهء آزادگان پهنهء هستی مبارک

در بساط آفرینش جز هجوم فضل نیست  

                    چشم نابینا  سپید از  انتظار رحمت است

ادامه نوشته

۲۹۳) تسلیت رحلت جانگداز سه معصوم عظیم الشان علیم السلام

در دست حیدر

  موج طوفان می  زند  جوی به دریا متصل    جوهر دیگر بود  دردست حیدر  تیغ را

هرکه را  دل  از غبار  کینه جویی ها تهییست     می کشد  همچون نیام آسوده در بر تیغ را

دل به امید تلافی می تپد اما کجاست      آنقدر زخمی که خواباند به بستر تیغ را

بیدل از هر مصر غم موج نزاکت می چکد    کرده ام رنگین به خون صید لاغر  تیغ را

 

**  لاله هاي سياه پوش  ِ بركة  شور  شولايي    

  نمكپاش  زخم غريبي قرباني چاه مولايي  

  باز از نگاهي زماني      به دايره اي زميني  مي گريزد       

     تا  بيشتر ازينكه هست خجالت نكشد      شايد به قدر ژاله اي به آفتاب برسد.

 

۲۹۲ )رمز معنی

               ۲۹۲) رمز معنی

سوز عشقی نیست ورنه روشن است    

                              همچو شمعت  پای تا سر فتح باب

چشم بستن  رمز معنی  خواندنست      

                                    نقطه می باشد  دلیل انتخاب

فرصت از خود گذشتن  هم کمست                   یک عرق پل بر نفس  بند ای حباب

بیدل استغنا همین یاس است و بس                        دست بردار  از دعای مستجاب

ادامه نوشته

۲۹۱)) نوریقین

آهوان دشت  فطرت را خیال  او  ختن              کارگاه شیشهء آغوش و آزادی  طلب

نور ازو بی احتجاب و ظلمت  از وی  بی کلف     ذات عالمتاب او خورشید  روز و ماه شب

ادامه نوشته