دل آزاد به پرواز خیالات افسرد    حیف ازآن خانهء آیینه که بام و در داشت

وحدت آن نیست که کثرت گرهش باز کند  نقطه ُ مهر عجبی بر سر این دفتر داشت

آسمان نیست که مادل زجهان برداریم  

                                 دل زمین است زمین را که تواند برداشت