207))قله هارا به یمن هدایت و توکل فتح کنیم...گل تصویر

 

                      قله هارا به یمن هدایت و توکل فتح کنیم

 

                  

در غنچهء دل رنگ برآرد نفس ما                   رسوایی گلبانگ ندارد جرس ما

 

در عالم حیرانی ما جوش بهارست                در ظاهر اگر خشک نماید قفس ما

 

بی برگی ما برگ نشاط است چمن را              شیرازه گلزار بود خارو خس ما

 بیدار شد از ناله بلبل گل تصویر                     در خواب بهار ست همان دارس ما

 از خامی ما عشق به زنهار درآمد                  خون شد دل باغ از ثمر دیررس ما

 هم طالع بیدیم درین باغ که باشد                  سرپیش فکندن ثمر پیش رس ما

 از باد خزان سرد نگردد دل گرمش                 هر غنچه که خندید به روی نفس ما

صائب نفس سوختگان حوصله سوزست        زندان خموشی چکند با نفس ما

 

206)قدر شناسی

  

              ستارهء  صبح  ۲۰۶

 

صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفت   خوش موسمی ز کیسهء لیل و نهاررفت

  خون می چکد ز غنچهءمنقار بلبلان               زین نقد تازه کز گره روزگار ، رفت

آمد به موج لاله وگل بحر نوبهار                     مانند کف شکوفه سبک بر کنار رفت

نقدی که از شکوفه چمن جمع کرده بود         یکسر به هرزه خرجی باد بهار رفت

دوران اعتدال نسیم چمن گذشت                 از سینه جهان نفس بی غبار رفت

خط بنفشه روی به پژمردگی گذاشت            ریحان وگل به سرعت دود وشرار رفت

قسمت چو نیست فایده برگ عیش چیست   نرگس پیاله داشت و بی اختیار رفت

خوشوقت رهرویی که درین باغ چون نسیم   بی اختیار آمد و بی اختیار رفت

  صائب مپرس حال دل عندلیب را                    جایی که لاله با جگر داغدار رفت

                            (482-182)                                   

205)گفتم که کی ببخشی برجان ناتوانم گفت آنزمان که نبود جان در میانه حایل...حافظ

 

 

روزهای جمعه منتظران هر چه هوش دارند بکار می گیرند تا عطری از یار به مشامشان برسد

هر نکته که گفتم در وصف آن شمایل   هرکو شنید گفتا لله در قایل

تحصیل عشق و رندی آسان نمود اول  

                             آخر بسوخت جانم در کسب این فضایل

حلاج بر سر دار این نکته خوش سرآید   

                                 از شافعی مرسید امثال این مسایل

گفتم که کی ببخشی برجان ناتوانم   

                             گفت آنزمان که نبود جان در میانه حایل

دل داده ام به یاری شوخی کشی نگاری  

                                   مرضیه السجایا محموده الخصایل

در عین گوشه گیری بودم چو چشم مستت 

                       واکنون شدم به مستان چون ابروی تو مایل

از آب دیده صد ره طوفان نوح دیدم   

                             وزلوح سینه نقشت هرگز نگشت زایل

 ای دوست دست حافظ تعویذ چشم زخمست   

                                   یارب که بینم آنرا در گردنت حمایل

 

این فال حافظ را برای  شما دوست عزیز که دنبال معارف بشری

                  می گردی .... هدیه می کنیم

کلمه دری که بکار برده و سنخیتی که با نام وبلاگ ما دارد

                                            دلگرممان می کند

   

 

 

204) سرو را شیوهء رفتار تو از جا ببرد کبک را با همه شوخی روش از پا ببرد..صائب

                    سرو را شیوهء رفتار تو از جا ببرد

 

    کبک را با همه شوخی روش از پا ببرد         

 

 

 

 

 

 

203) با بهار چه می کنید آیا باهم قدری قدم زده اید و سپس دستی به قلم برده اید؟

     تا اینجا اگر بهار برایمان تحول آورده و

یکی از روزهایش به خودمان بر گشته ایم

                      ... خیلی خوبست...

 

 

202)همان یوسف که مصر آمد به تنگ از بس خریدارش ...به پشتکار حسن او نیرزد روی بازارش صائب

 

 

 

همان یوسف که مصر آمد به تنگ  از بس خریدارش

 

به پشتکار حسن او نیرزد روی بازارش صائب

 

                          

 

 

 

201)عشق را حاجت به زور بازوی اقبال نیست...فتح اقلیم قفس جز در شکست بال نیست..صائب

 

                                          ستاره ء صبح شماره (  ۲۰۱ )

          صائب: حریم وصل

 

   عشق را حاجت به زور بازوی اقبال نیست

 

   فتح اقلیم قفس جز در شکست بال نیست

 

شرم هشیاری  زبان بند  شکایت گشته است

 

می  اگر باشد زبان ُ شکوهء ما  لال نیست

 

هر کجا پای محبت در میان باشد خوش است

 

حلقهء زنجیر  لیلی  را کم از خلخال نیست

 

هر قدر خواهد دلت عرض تجلی کن به دل

 

خانهء آیینه تنگ از کثرت تمثال نیست

 

در حریم وصل او صائب خموشی پیشه کن

 

مجلس حال است اینجا جای قیل و قال نیست

      فکرش را بکن که آینه از زیادی تصویر ها و

                    شکلهایی که ...

خودشان را درآن می نگرند به ستوه بیاید  یا به علت کمبود جا

               دیگراز نشان دادن تصویر های دیگر خودداری کند

          و اظهار گلایه که دلم تنگ شده و دیگر جاندارد !

          چطور می شود که ما از شناسایی نکات فراوان از

                           خودمان تا به خدا

 رسیدن حوصله مان سر برود ....

  بلکه هرچه بیشتر میدانی مشتاق بقیه اش می شویم..

    با بهاران قیامی دیگر و اقدامی تازه ...

                        ... برای خودشناسی حق شماست !

 

  

 

200)درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند..جهان جوان شد و یاران به عیش بنشستند ..سعدی

 

      

  درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند   

 

    جهان جوان شد و یاران به عیش بنشستند

 

   حریف مجلس ما خود  همیشه دل می برد

                                                     

    علی الخصوص که پیرایه ای براو بستند

              

        کسان که در رمضان چنگ می شکستندی

                                                     

      نسیم گل بشنیدند و توبه بشکستند

 

        بساط سبزه لگد کوب شد بپای نشاط  

 

      زبسکه عارف و عامی به رقص برنجستند

 

      دو دوست قدر شناسند عهد صحبت را  

 

          که مدتی نپریدند و باز پیوستند..

 

           

199)به تو مشغول و با تو همراهم ...وزتو بخشایش تو می خواهم

              ستاره صبح ۱۹۹                                                                                                     

به تو مشغول و با تو همراهم         

            وزتو بخشایش تو می خواهم

همه بیگانگان چنین دانند 

             که منت آشنای کوتاهم

ترسم ای میوهء درخت بلند

              که نیایی بدست کوتاهم

تا مرا از تو آگهی دادند

               به وجودت  گراز خود آگاهم

همه در خورد رای و قیمت خویش

                از تو خواهند و من ترا خواهم

بلبل بوستان حسن توام

                 چون؟نیفتد سخن در افواهم

می کشندم که ترک عشق بگو

                  می زنندم که بیدق شاهم

وربه صد پاره ام کنی زین رنگ

                  به نگردم که صبغه اللهم

سعدیا در قفای دوست مرو

                        چکنم می برد به اکراهم

میل ازینجانب اختیاری نیست

                         کهربا را بگو که من کاهم

                                                 

                    

    

 

            

 

198)تلاش بی خبری با شعور نتوان کرد ... سفر زخویش به بال و پر مور نتوان کرد

 

               

 

تلاش بی خبری با شعور نتوان کرد        

   

 سفر زخویش به بال و پر مور نتوان کرد

 

خوشم به ضعف تن خود که همچو  خط غبار 

 

 مرا زحاشیه ء بزم دور نتوان کرد

 

شکسته رنگی من عشق را به رحم آورد   

 

 به زر هر آنچه برآید به زور نتوان کرد

 

زخال یار خجالت کشم ز سوختگی  

 

که تخم سوخته در کار مور نتوان کرد

 

حضورروی زمین در بهشت خاموشی است 

 

به حرف ترک بهشت حضور نتوان کرد

 

مصیبت دگرست اینکه مرده ای دل را   

 

چه مرده ای تن خاکی به گور نتوان کرد

 

توان گرفت رگ خواب برق را صائب    

  

 دل رمیدهء ما را صبور نتوان کرد

           

 

 

بالب جام به هر مسئله تا مستی آن ساقی خمار را چه باک از اینهمه

            

 آفتابزدگی که مارا تا حضور آسانتر از  برگی میبرد ...

 

قدری تشنه شدن بهتر از عمری  دنبال آب گشتن است

 

من این را تضمین می کنم...