(42)ربنا لا تواخذنا ان نسینا او اخطآنا: چشم ما بازیچه هرروی آتشناک نیست
سفرنامة كربلاي۱۰
غنچه تصویر از مستی گریبان پاره کرد
تا دل افسرده مارا که در جوش آورد؟
............حتي تصويریه گل و كه مي بينيم چطوری مارو مشغول و مشعوف خودش ميكنه؟؟!
......... ما كه آدميم وقراره که فرشته هارا جابذاريم!!! كه اونا به همين خاطرآدم(ع) جدِّ مارا
سجده كردن !؟..........آيا ما ازاون تصوير كه مارو دنبال خودش ميكشونه كمتريم؟!!!!!
.......چطور خودمونو به جاي اول برسونيم ؟آياازاون موج كمتريم كه خودشو به آب و آتیش
ميزنه وبه ساحل ميكوبه تا اصل خودشو پيدا كنه ؟؟؟؟!!!!و درآغوش بكشه!!!؟؟
... مارو كه اصلمونوبه صورت فطرت ونفخة الهي ،همرامون كردن ، لابدواسه اينكه نيازي
به گشتن نباشه و فرصتاشوصرف امور مهمتر كنيم؟
موج اگر گاهي به ساحل مي گشايد خويش را
ميكشد ميدان كه دريا را درآغوش آورد
...وقتي دست داد كه به پابوس برويم يعني مسئوليت بيشترنه اينكه به ديگراني كه نشده امتيازي هست؟!!!
آيا دل ِافسردة مارا قرارست اين پابوسي به وجد آورد وبه اصلش باز گرداند؟؟!!
ديده چون تا ب ِ صفاي آن بنا گوش آورد؟!
شبنمي چون خرمن گل رادرآغوش آورد؟!
ولي وقتي مهمان آستانشان شديم هرچه خواستيم مهيا شد هنوز در آستانه منتظر اذن دخول بوديم كه آرزوي اولي اجابت شد كه يكي پيداشدوبرايمان باهمان سوزي كه دلمانرا آب كند وبه پاي مولايمان بريزد .راهنما مي گفت:آقادرنينواي آنروز زمينهارا خريدند كه در زمين ديگران دفنشان نكنند و دوم اينكه تاقيام قيامت از زوارشان اقلا سه روز پذيرايي كنند و اين وعده تخلف بردار نيست وما بايد آنجا كه ميرويم وسرسفرة مولا چند روزي تغذيه ميشويم تطهير شده ايم ديگر در برگشتكارهاي سابق را تكرار نكنيم كه روزاز نو روزي ازنو ممكنست است دعوت وآن اجابت ديگرتكرارنشود.؟!!:
چشم ما بازيچة هرروي آتشناك نيست
ديگ دريا را نگر ، خورشيد درجوش آورد
......اينجا پروانه ها بي بال وپرند و شانه هاي قفس تحمل ناله هاي بلبل را ندارند؟!!!
......اينجا اشاره ها معني سبزسكوت را چه عالي متعالي كرده اند؟!
......و پيام سرخ عشق را چه صادقانه به معرفت حالي كرده اند
