103)بنام پروردگار خالق صبح که تا دیشب ندای یارب را جور دیگری به زبان آوردی و هم اکنون رب می گویی
از خود برآ .....۶۷
بر نميدارد نظر از زير پاي خويشتن
بسكه ديدم صائب از ما ديدگان ناديدني
تو كز حصار تن خود نرفته اي بيرون
ره ِ برون شدن از آسمان چه ميداني ؟؟
بايد هر جور هست با خويشمان چنان بي سر و پا و سراز پا ناشناخته روبرو شويم
و تكليف خود را با آن روشن كنيم تا اينگونه به ضرر خودش به دنيا نچسبد و آنچه
را فلك به او تحميل مي كن به عنوان تقدير خود بپذيرد بلكه آنگونه كه از نظامي كنجوي
نقل مي شود بايد ضمن پذيرفتن تقدير كه خواست خدا راجع به ماست با تلاش خود را
چنان با فلك همراه سازيم كه خطبه شاهنشهي را بنام ما بخواند :
اينهمه جون سايه تو چون نور باش
گرهمه داري زهمه دور باش
چنبر تست اين فلك چنبري
تا تو از تن چنبره سر چون بري ؟
كار تو باشد علم انداختن
كار من است اين علم افراختن
آدميم رفع ملك مي كنم دعوي از آنسوي فلك مي كنم
قيمتم از قامتم افزون ترست
دورم ازين دايره بيرون ترست
آب نه و بحر شكوهي كنم جغد نه و گنج پژوهي كنم
چون فلكم بر سر گنج است پاي
لا جرمم سخت بلندست جاي
